Ocak 2013 için arşiv

Ödüllü filmler !f İstanbul’la birlikte geliyor

!f_Logo!f İstanbul programı açıklandı. Sundance’ten Berlin’e, Cannes’dan Toronto’ya, festivallerden ödüllerle dönmüş filmler Türkiye’de ilk kez 12. !f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali’nde gösterilecek.

Maximum Kart partnerliğiyle düzenlenen 12. !f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, bu yıl da yılın ödül avcısı filmleri ve partilerden söyleşilere zengin içeriğiyle sinemaseverlerin aklını başından alacak. 14 Şubat’ta İstanbul’dan yola çıkacak olan festival, 28 Şubat’ta Ankara ve İzmir’e uğrayacak.

Sundance’ten !f’e

Sundance’ten Berlin’e, Cannes’dan Toronto’ya, festivallerden ödüllerle dönmüş filmler Türkiye’de ilk kez !f İstanbul’da gösterilecek. Programın en taze ödüllü filmi ise, bağımsız sinemanın kalesi Sundance’te belgesel dalında Büyük Jüri Ödülü’nü kazanan Blood Brother/Kan Kardeşim. Steve Hoover’ın yönettiği bu etkileyici belgesel, 2008’de sırt çantasıyla Hindistan’ı ziyaret eden Rocky Braat’ın burada HIV’li çocuklarla karşılaşmasını ve bu çocuklara destek olmak için eski hayatını bırakıp Hindistan’a yerleşmesini anlatıyor.

Oscar yarışından önce İstanbul’da

Festival programında ayrıca, Oscar ödülleri için yarışan, sinemaseverlerin merakla beklediği iki film de yer alıyor.

Ben Lewin’in bağımsız sinemanın kalesi Sundance’den seyirci ve jüri özel ödüllerini toplayan, Oscar’larda Helen Hunt’a yardımcı kadın oyunculuğu adaylığı getiren The Sessions/Aşk Seansları, yılın bağımsız hiti. Çocuk felci nedeniyle engelli kalan ve zamanının çoğunu solunum cihazına bağlı geçiren Mark’la seks terapisti Cheryl arasındaki ilişkiyi anlatan filmin, Amerika’da on yedi yaşından küçüklerin tek başına izlemesi yasaklandığını hatırlatalım.

Oscar’larda “Yabancı Dilde En İyi Film” dalının en güçlü adaylarından War Witch/Savaş Cadısı, bulunması neredeyse imkânsız olan ‘beyaz horoz’un peşinden gizemli bir albino kasabasına kadar giden genç bir çiftin imkânsız aşk yolculuğunun hikâyesi. Film, henüz 15 yaşında olan ve ilk sinema filmiyle Berlin’de Ekümenik Jürisi’nden kadın oyuncu ödülünü alan Rachel Mwanza’nın oyunculuğuyla büyülüyor.

En iyiler, ödüllü filmler

Werner Herzog ve Errol Morris’in yapımcılığında tüyleri diken diken eden anlatımı ve hikayesiyle sarsan, belgesel sinemanın en önemli buluşma noktalarından biri sayılan CPH:DOX’ta (Kopenhag) en iyi film seçilen The Act of Killing/Öldürme Eylemi; festivalin jüri üyelerinden biri olarak İstanbul’a gelecek Miguel Gomes’in Berlin’den FIPRESCI ve Alfred Bauer ödüllerini alan ve senaryo ile kurgunun kurallarını yerle bir eden son başyapıtı Tabu; Kleber Mendonça Filho’nun Brezilya’nın Recife adlı kıyı kasabasında bir mahallenin sakinlerinin yaşamlarında gezintiye çıkaran, Rotterdam’dan FIPRESCI’li filmi Neighbouring Sounds/Komşu Sesler; Cannes’dan Gençlik Ödülü, Chicago’dan film ve yönetmen ödüllerinin yanı sıra Toronto, Vancouver, Los Angeles film yazarları birliği ödüllerini de toplayan, en son Cesar Ödülleri’nde 9 dalda adaylığa ulaşan Holy Motors/Kutsal Motorlar, Un Prophète’nin yönetmeni Jacques Audiard’ın Marion Cotillard ve Matthias Schoenaerts’ı bir araya getirdiği, Valladolid’de en iyi film, senaryo ve erkek oyuncu ödüllerini toplayan Rust&Bone/Pas ve Kemik; Xavier Dolan’ın yönettiği, Cannes’dan Kuir Palmiye ve Un Certain Regard bölümünden de kadın oyuncu ödülünü alan Laurence Anyways; Sion Sono’nun Toronto NETPAC Ödülü’nü kazanan,Tōhoku depremi sonrası yaşananları konu edinen sarsıcı filmi The Land Of Hope/Umut Diyarı; Gomorra’yla dikkatleri üstüne çeken Matteo Garrone’nin dört yıllık aradan sonra çektiği ve Cannes’dan Jüri Büyük Ödülü’nü alan Reality/Gerçeklik, In Bruges’un yönetmeni Martin McDonagh’ın Michael Pitt, Sam Rockwell, Colin Farrell, Abbie Cornish, Christopher Walken gibi bir kadroyla geri döndüğü, Toronto’dan seyirci ödüllü suç komedisi Seven Psychopaths/7 Psikopat; Kristina Buožytė’nin Karlovy Vary ve Fantastic Fest’ten ödüllü, aşkın ve tutkunun görsel koreografisini ustaca inşa eden bilim kurgusu Vanishing Waves/Kaybolan Dalgalar; İngiliz Bağımsız Film Ödülleri’nin gözdesi, Peter Strickland’ın atmosferiyle büyüleyen küçük başyapıtı Berberian Sound Studio/Berberian Ses Stüdyosu; Varşova’da En İyi Belgesel seçilen, gösterildiği festivallerde olay yaratan F*ck For Forest/Orman İçin Seviş; Berlin’de Teddy, San Fransisco ve Torino’da izleyici ödüllerini alan, Ugandalı gey aktivist David Kato’nun hikâyesini anlatan Call Me Kuchu/Ben Kuchu’yum !f İstanbul’un ödüllü filmlerinden sadece birkaçı.

Bilet fiyatlarında artış yok

12. !f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, 14-24 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da Beyoğlu Cinemaximum Fitaş, İstinye Park Cinemaximum, Cinemaximum Budak, 28 Şubat-3 Mart tarihlerinde de Ankara Cinemaximum CEPA ve İzmir’de ise Cinemaximum Forum Bornova sinemalarında gerçekleşecek. Festivalin biletleri 1-3 Şubat tarihlerinde İstanbul, 8-10 Şubat tarihlerinde Ankara ve İzmir’de indirimli ön satışa çıkacak. MyBilet’ten satın alınacak festival biletlerinde geçen yılın fiyatları uygulanacak.

KuirFest 2013 İzlenimleri – Kuir Kısalar

Bu yıl KuirFest’teki kurmaca filmlerden ve belgesellerden bahsetmiştik, kısa filmlere de kısaca bir bakış atıp bir de örnek vererek bu yılki KuirFest izlenimlerini noktalayalım.

Festivalin bu yılki programında on kısa film vardı.

Islahevi (The Wilding), ıslahevinde gay olmak ve özgürlük ile sevdiği adam arasında seçim yapmak durumunda kalan bir adam üzerine iyi bir yapımdı. Aslında uzun metraj bir filmin bir bölümü olabilirmiş.

Mila Caos, kadın olarak sahneye çıkan bir Kübalı bir gencin özlemle annesinin onu izlemek için gelmesini beklemesini anlatıyordu. Belki de görünüşte çok aykırı bir yaşamı olabileceğini düşündüğümüz kişilerin aslında her birimizden çok da farklı bir yaşam sürmediğini de gösteriyordu.

Bir Gün Benim de Prensim Gelecek (Some Day My Prince Will Come), deneysel yapısı ile farklı görüntüleri üst üste bindiren bir kısa filmdi. En ilgimi çeken kısa filmlerden biri oldu.

Harbi Memeler (Butch Tits), butch denen erkeksi lezbiyenlerin memeleri ile ilişkilerini irdeleyen sadece 4 dakika süren eğlenceli bir kısa belgeseldi.

Bradley Manning’in Sırları Vardı (Bradley Manning Had Secrets), Wikileaks’e bilgi sızdıran bir askerin gerçek hikayesinden esinlenilmiş bir kısaydı. Tüm film 8-bit bilgisayar oyunları havasında çekilmişti. Açıkçası filme konsantre olup ne anlatıldığı anlayana kadar film bitiverdi. Programdaki kısa filmlere bir örnek olarak bu filmi verelim (daha iyilerini neden örnek vermedin derseniz, YouTube’da sadece bunu buldum diyebilirim):

Azize (La Santa / The Blessed), kasabadaki törenlerde Meryem Ana’yı canlandırmak üzere seçilen Maria’nın öyküsü. Babasının dileği Maria’nın iyileşmesi. Kız kıyayetleri giyen Maria’nın ayakta işediğini görünce sıkıntının ne olduğu az çok anlaşılıyor. Maria ise ortada iyileşecek bir durum görmüyor, sadece babasının ona kızmamasını istiyor. Festivalin iyi kısa filmlerinden biriydi.

Bu Bir Kovboy Filmi Değil (Ce n’est Pas un Film de Cow-boys / It’s Not a Cowboy Movie), televizyonda Brokeback Mountain filmini izleyen bir çocuğun tuvalette arkadaşına ne kadar etkilendiğini anlatmasını konu ediyor. Bir yandan da yan tuvalette birisinin babası eşcinsel olan iki kızın muhabbetlerine tanık oluyoruz. Çocukların eşcinselliğe nasıl baktıklarını anlatan hoş bir kısa film.

İlk Doğumgünü (Dol / First Birthday), yeğeninin Kore geleneklerine göre yapılan ilk doğumgünü partisine katılan eşcinsel amcayı anlatıyor. Aslında çoğunlukla yönetmenin kendi ailesine nostaljik bir bakışı izlenimi verdi.

Kumdaki Yengeçler (Crabs in the Sand), tam olarak anlamadığım bir kısa film oldu. Bir grup çocuk kumsalda oynuyorlar. Bu sırada birinin babası bir kadınla beraber oluyor, çocuk ise zihinsel özürlü bir adama ilgi gösteriyor (öyle diyelim) da film ne anlatıyordu, en azından ben tam olarak algılayamadım.

Diana, 11 dakikalık süresine çok fazla konuyu sıkıştırmaya çalışmış. Bir yandan toplumun trans bireye bakışı ve bireyin kendine bakışı var, bir yandan da Prenses Diana’nın ölümü ve Hindistan’da yaşanan felaketin tezatı. İyi bir kısa film ama daha sade olabilirdi.

KuirFest 2013 İzlenimleri – Belgeseller: Audre Lorde Berlin Yılları 1984-1992, Bana Bir Daha Bak, Ben Sen O, Hala, Marina Abramoviç Sanatçı Aramızda, Pişman Olanlar, Saklambaç, Vito

Audre Lorde: Berlin Yılları, 1984-1992 (Audre Lorde – Die Berliner Jahre 1984-1992 / Audre Lorde: The Berlin Years 1984-1992):

Belgesellere önemli bir yer ayıran KuirFest’te izlediğimiz filmlerinden biri lezbiyen şair Audre Lorde’nin Almanya’da geçen yıllarını anlatan filmdi. Bilmediğimiz bir ismi tanımak için iyi bir fırsattı ama bir yerden sonra kendini tekrarlayan bir yapım hissi verdi. Lorde’nin özellikle siyahi Alman kadınların bilinçlenmesine etkisi önemli, film de buna fazlaca vurgu yapmış. 79 dakikalık film, rahatlıkla 20 dakika falan kısaltılabilirmiş açıkçası.

Bana Bir Daha Bak (Olhe Pra Mim de Novo / Look at Me Again):

Bana Bir Daha Bak orta karar bir belgeseldi. Brezilyalı bir trans erkeğin yaşantısını anlatan film aralara başka hikayeler de yerleştiriyordu. Açıkçası o hikayeler hem ana hikayeyi hem de temayı dağıtıyordu. Aslında ana hikaye de çok ilginç değildi açıkçası. Asıl çatışma noktası filmin sonuna saklanan Syllvio’nun kızı ile buluşması idi. O kısımda da kızı ne kadar anlayışsızmış demekten öteye gidemiyoruz. Benzer şekilde bu belgeselin süresi de yaklaşık 40 dakikaya inebilirmiş.

Ben, Sen, O…:

Yerli kısa belgesellerden Ben, Sen, O, iki trans bireyin çocuklarından beri yaşadıklarını kendi ağızlarından anlatıyordu. Çoğunlukla duyduğumuz hikayelerden çok farklı değildi hikayeleri belki ama cesurca anlatmaları önemliydi. Özellikle dinle ilişkileri ve birinin girdiği tarikatte yaşadıkları ibretlik olaylardı.

Hala:

Bir diğer yerli kısa belgesel olan Hala filminde, kadın kıyafetleri giyip makyaj yaptığı halde doğduğu köyde kendini kabul ettiren İhsan konu ediliyordu. İhsan bir süre sonra “İhsan Hala” olarak anılmaya başlanmış ve köyün bir parçası olmuş. Tavuk yetiştiriyor, evlere temizliğe gidiyor vs. Önce muhafazakar olarak kabul edilen bir çevrede ne kadar güzel bir olay diyorsunuz ama işin içinde bir dram da var. İhsan’ın kendini kabul ettirmesi çok da kolay olmamış elbette. Cinsiyet değiştirme ameliyatını aslında istiyor gibi ama bu ameliyatı olursa aynı süreci tekrar yaşayacağını, bu sefer tümüyle kadın olarak görüleceği için köyün kadınlarının kocalarını ondan kıskanacağını düşünüyor. Yine de kabul etmek lazım, köyde büyük şehirde alabileceği pek çok tepkiyi de almadan, belki de daha mutlu yaşıyor İhsan Hala.

Marina Abramoviç: Sanatçı Aramızda (Marina Abramovic: The Artist Is Present):

Marina Abramović: Sanatçı Aramızda belgeseli festivalin beni en fazla etkileyen filmlerinden biri oldu. Filmin belgesel olarak değeri tartışılabilir belki ama Marina Abramović gibi bir kişiliği bize tanıtması etkileyici olması için yeterliydi. Filme adını veren Sanatçı Aramızda gösterisi Abramović’in 2010 yılında yaptığı bir gösteri. Bu gösteride Abramović, 3 ay boyunca günde 7.5 saat, haftada 6 gün bir sandalyade oturuyor, seyirciler de tek tek onun karşısına. Ayrıca bir yandan da genç sanatçılar, Abramović’in geçmiş yıllarda gerçekleştirdiği performansları tekrarlıyorlar. Film, New York Modern Sanatlar Müzesi’ndeki bu gösterinin hazırlanma sürecini anlatırken Abramović’in hayatına da bakıyor. 3 ay boyunca bunu yapmak çok güç belki ama onun yıllar yılı yaptığı pek çok gösteri daha da zor ve tartışmalı olmuş. Bir performans sanatçısı olarak sanatında hep vücudunu kullanmış. Özellikle bir dönem sevgilisi olan Ulay ile yaptıkları ilginç. Mesela çıplak şekilde birbirlerine doğru yürüyüp çarpışıyorlar ya da duvara çarpıyorlar. Gün sonunda tüm vücutları morluklar içinde kalıyor. Bir diğerinde hiç hareketsiz bir şekilde karşılıklı oturuyorlar, sonunda Ulay hastaneye kaldırılıyor. Performansların bir başkasında ikisi çıplak olarak karşılıklı duruyor, sergiye girmek isteyenler ise aralarındaki ufacık boşluktan geçmek zorunda. Abramović’in tek başına yaptığı en ilginç gösterilerden birinde ise seyircilere çeşitli objeler veriliyor ve bunları onun üzerinde serbestçe kullanabilecekleri söylenyor. Bu objeler arasında gül, bal gibi daha zararsız şeyler olduğu gibi makas, kırbaç, silah ve bir adet kurşun da var. Belgesel tüm bu gösterilerin eşliğinde sanat kavramı üzerine düşünmemizi sağladı. Bir yandan da burada o performanslar olsa ne olurdu dedik.

Pişman Olanlar (Ångrarna / Regretters):

Pişman Olanlar anlatımı ile olmasa da konusuyla ilgi çekici bir belgeseldi. Mikael ve Orlando erkek olarak dünyaya gelmişler, sonra cinsiyet değiştirme ameliyatı olmuşlar ama bundan da pişman olmuşlar. Biri tekrar ameliyat olarak tekrar kendisine bir penis taktırmış, diğeri de o yolda. Filmde bu iki kişinin bunun nedenlerini konuşup tartışmalarını izliyoruz. Cinsel kimlikler üzerine zihin açıcı bir filmdi ama sadece iki kişi ile sınırlı kalmasa daha iyi olabilirdi. Ayrıca gösterim sonrasında cinsiyet değiştirme operasyonları ile ilgili bir de panel vardı ama ona katılama fırsatı bulamadım.

Saklambaç (Chuppan Chupai / Hide and Seek):

Pakistan’da yaşayan bir grup LGBT bireyi ile yapılan söyleşilerden oluşan Saklambaç adlı belgesel yine konu aldığı bölge açısından ilgiye değer bir yapımdı. Belgesel olarak ne kadar başarılı olduğu tartışılır ama Pakistan’daki durumu anlatması açısından önemliydi. Belli ki Pakistan’da transseksüeller belli bir kabul görmüş ama eşcinsel erkek ya da kadın olmak hala kabul edilemez bir durum. Zaten film sonrasında yapılan söyleşide Pakistan’da transseksüellerin artık televizyonda program dahi yapabildikleri (ilginç bir not; filmin iki yönetmeninden biri, iki gündür Türk kanallarını özellikle Show Tv’yi izlediğini, bu açıdan Türkiye ile Pakistan’ın benzediğini söyledi), kanunen kabul gördükleri söylendi. Hatta eskiden bu bireylere kimlik bile verilmezken şu anda cinsiyet hanesine 3. cins yazılmak suretiyle kimlik verilmeye de başlanmış. Bir ilginç not daha. Yönetmenlerden birinin ailesi bile onun böyle bir film çektiğini bilmiyormuş.

Vito:

Vito, sinemada eşcinsellerin ne şekilde temsil edildiğini araştıran The Celluloid Closet kitabının yazarı Vito Russo’nun hayatını anlatıyor. Başarılı ve etkileyici bir belgesel olduğunu söylemek mümkün. Temelde üç bölümden oluştuğu söylenebilir. İlk bölüm Vito’nun çocukluğu ve gençliğini anlatan klasik bir belgesel yapısındaydı. Eşcinselliğini ne şekilde yaşadığını, ailesi ile ilişkileri gibi konular anlatılıyordu. İkinci bölüm The Celluloid Closet dönemini anlatıyordu. Filmin bu bölümlerinde belgesel Vito’nun hayatından uzaklaşıp kitapta anlatılanlara odaklanıyor. Bu kısım adeta The Celluloid Closet filminin kısa bir bölümü gibiydi. Bu vesileyle o belgeseli de fena halde tavsiye ederim. Belgeselin 3. kısmı ise Vito’nun AIDS ile savaşına ayrılmış, kaçınılmaz olarak duygusal bir bölümdü. Film Vito’nun hayatına odaklandığı için ölümüyle bitiyordu ama film bittiğinde bir-iki satırla da olsa AIDS’le mücadele sürecinin günümüzde geldiği durum hakkında bilgi verilse iyi olabilirdi. Vito genel olarak festivalin iyi filmlerinden biri olarak aklımızda kalacak.

KuirFest 2013 İzlenimleri – Kurmaca Uzun Filmler: Ağır Ablalar, Asi ve Genç, Güzel Babam, Işık Açık Kalsın, Ruj İzi, Sağanak, Uzaylı Lezbiyen Ruh Eşini Arıyor

17-24 Ocak 2013 tarihleri arasında düzenlenen KuirFest devam ederken filmlerle ilgili görüşlerimi toparlamaya fırsat bulamamıştım. Festival izlenimlerini bitiminden sonra yazmak durumunda kaldığım için bu kez gün gün değil festivalin bölümleri üzerinden bir değerlendirme yapmak istedim. Öncelikle kurmaca uzun filmler bölümünde yer alan filmler.

Ağır Ablalar (Dicke Mädchen / Heavy Girls):

Ağır Ablalar, annesi ile beraber yaşayan Sven ile Sven yokken onun annesine bakıcılık yapan Daniel’in hikayesi. Sven uzunca bir süredir hayatını annesine adamış belli ki, yatağını bile onunla paylaşıyor. Daniel’in ise bir eşi ve çocuğu var. Birbirlerinden hoşlandıklarına dair ufak göstergeler var ama bunu bırakın birbirlerine, kendilerine bile itiraf edemiyorlar. Ama bir süre sonra bunamakta olsa da yaşam sevincini kaybetmeyen annenin katalizör etkisiyle bu iki adam birbirine yaklaşıyor. Bir yandan çok eğlenceli, bir yandan da gayet duygusal, mütavazı ama başarılı bir yapım olmuş Ağır Ablalar. Finali biraz havada kalmış gidiydi sadece. Zaten iki erkeğin aşkını anlattığını belirttik ama olur da rahatsız olan olursa diye filmde fazlaca erkek çıplaklığı olduğunu da ekleyelim.

Asi ve Genç (Joven y Alocada / Young and Wild):

Asi ve Genç, cinselliğini epey serbest şekilde yaşayan ve bunu blogunda anlatan 17 yaşında genç bir kızı anlatıyordu. Genç kızın epey dindar bir aileden gelmesi ve seks yaptığı ortaya çıktığı için okuldan atılmasından sonra yine bu yönde yayın yapan bir tv kanalında stajyer olarak çalışması da filmin ayrı bir boyutu idi. Ana karakterlerin İnternet’i yoğun kullanımı filmin dokusuna hatta son jeneriklerine bile başarılı bir şekilde yedirilmişti. Bu anlamda kamera arkasında da bu teknolojileri yoğun biçimde kullanan bir yönetmen olduğu hissediliyordu.  Filmin cinselliği yoğun kullanımı eleştirilebilir ama o yaşlarda hormonlar almış başını gitmişken dünyaya da öyle bakılabilir gerçekten. Konusuna hakim ve iyi anlatan bir film ama bu filmi izlemek isteyenleri de uyaralım yine de, pornografi sınırlarında sahneleri var.

Güzel Babam (Lovely Man):

KuirFest’te Endonezya yapımı bir filmi göreceğimizi duyduğumuzda konuya yaklaşımlarını görmek açısından ilgimizi çekmişti. Güzel Babam isimli film, yıllar önce ailesini terketmiş olan babasını arayan dindar bir kız ile transseksüel olduğunu öğrendiği babasının geçirdikleri bir geceyi anlatıyordu. Sevenleri kusura bakmasın (ki festival kitlesinde seven sadece bir kişiye rastladım şu ana kadar) ama festivalin en kötüsü idi bence. Bir yandan çok klişe, bir yandan da çok amatörceydi. Görüntünün çok kötü, sesin de düşük olması da izleme deneyimini ayrıca kötü etkiledi. Topu topu 76 dakikalık süresinin sonunu zor getirdik diyebiliriz. İzniyle bir arkadaşın film sonrası söylediğini aktarayım, Flash Tv – Gerçek Kesit filmi modunda bir filmdi.

Işık Açık Kalsın (Keep the Lights On):

Işık Açık Kalsın festivalde beklentimizin büyük olduğu filmlerden biriydi. Ne de olsa Berlin’de Teddy ödülü almıştı. Bağımsız Ruh Ödülü adaylıkları da vardı. Kötü bir film değildi kesinlikle ama beklediğimizi vermekten de uzak kaldı biraz. İki erkeğin cinsellik dolu aşkları dediğimiz zaman geçen yıl izlediğimiz Weekend çok daha başarılı bir yapımdı örneğin. Tabii o film, ilişkinin başladığı haftasonunu anlatırken burada 10 yıla yayılan bir ilişki var. Bu süre zarfındaki inişleri çıkışlarını anlatmak daha zor. İyi ama daha iyi olabilirdi diyelim.

Ruj İzi (Lipstikka):

Ruj İzi yıllar önce iyi arkadaş belki de sevgili olan iki Filistinli kadının İngiltere’de evlenip çoluk çocuğa karıştıktan sonra karşılaşmalarını anlatıyor. Ya da en azından ilk bakışta böyle duruyor diyelim. Bu iki kadının üç farklı döneme yayılan hikayelerine girdikçe işin asıl içyüzü ortaya çıkıyor. Başta gayet ortalama giden film de dakikalar geçtikçe iyileşmeye başlıyor ve festivalin iyi filmlerinden biri olarak sonlanıyor. Özellikle senaryoda ayrıntılara gösterilen özen dikkat çekici. 2 kadının da geçmişlerinden gelip bugünlerini etkileyen olaylar ince ince işlenmiş. Filmi izleyeceklerin göreceği ve iki farklı bakış açısı ile izlediğimiz kilit bir olay var ama sadece o olayın değil daha ufak ayrıntıların da karakterlerin hayatlarındaki rollerini görebiliyoruz. Ayrıca, özellikle Inam karakterinin hem bugününü hem gençliğini oynayan iki oyuncu da gayet başarılı. Festivalin izlenmesi gereken filmlerinden biriydi.

Sağanak (Cloudburst):

Sağanak, 31 yıldır beraber yaşayan 80’li yaşlarına gelmiş iki lezbiyenin birinin torununun onu bir bakımevine yatırmak istemesi üzerine artık evlenmenin zamanı geldi diyerek Kanada’ya doğru yola çıkmasını anlatan bir filmdi. Yolda aralarına hasta olan annesini görmek için otostop çeken genç ve yakışıklı bir adam da katılıyordu. Esasen film için bu üçlünün yaşadıklarını anlatan bir yol filmi demek lazım. Gayet eğlenceli, epey güldüren bir filmdi. Pek çok ödül de almış ama doğrusunu söylemek gerekirse tiplerin çizilmesi, oyunculuklar, diyaloglar bana bir tv filmi havası verdi çoklukla. Elbette bizdeki tv filmlerinden bahsetmiyorum. HBO tv filmi tadında. Yoksa bizde yayınlansa 93 dakikalık film 70 dakikaya inerdi herhalde. Neticede hoş bir film, evet. Ama aldığı ödüllerden dolayı da beklentiyi abartmamak lazım.

Uzaylı Lezbiyen Ruh Eşini Arıyor (Codependent Lesbian Space Alien Seeks Same):

Uzaylı Lezbiyen Ruh Eşini Arıyor. Bu isimdeki bir filmi kesinlikle izlemem lazımdı. Kötü de olsa absürd bir yapım olacağı kesindi. Filmde Zots gezegeninden dünyaya sürülen üç uzaylının New York’daki serüvenlerini izliyoruz. Hissettikleri yoğun duygular nedeniyle gezegenlerindeki ozan tabakası zarar görmüş. Ancak kalpleri kırılıp artık duygu hissetmeyecek hale geldiklerinde gezegenlerine dönebilecekler. Bunun için de ideal yer dünyamız. Film bir bilim-kurgu parodisi olduğu gibi farklı cinsel tercihleri olanların toplumda uzaylı gibi görülmesi üzerine bir yapım olarak da okunabilir. Son anlarına kadar siyah-beyaz olan film belli ki çok küçük bir bütçe ile çekilmiş. Fena halde amatör bir yapım ama farklı mizah duygusunun içine girilirse hoşça vakit geçirtebilir.

Ankara Alman Kültür’de Romy Schneider Filmleri

Ankara Alman Kültür Merkezi’nde 24 Ocak-12 Şubat 2012 tarihleri arasında Fransız Kültür Merkezi’nin de işbirliği ile Romy Schneider filmleri gösterilecek. Gösterimlere Schneider’in çok bilinmeyen fotoğraflarından oluşan bir sergi de eşlik edecek. Gösterim programı şu şekilde:

24 Ocak Perşembe: Monpti
29 Ocak Salı: Mädchen in Uniform
31 Ocak Perşembe: La Piscine
5 Şubat Salı: César et Rosalie
7 Şubat Perşembe: L’important c’est d’aimer
12 Şubat Salı: L’Enfer D’Henrigeorges Clouzot

Filmler ile ilgili ayrıntılı bilgilere Fransız Kültür ve Alman Kültür‘ün sayfalarından ulaşılabilir.

Not: Tüm gösterimler saat 18:30’da başlayacak ve giriş ücretsiz olacak.

SİYAD’ın En İyisi Tepenin Ardı

45. Siyad Ödülleri dün gece düzenlenen ödül töreni ile sahiplerini buldu. Siyad üyesi sinema yazarları tarafından yılın en iyi yerli filmi olarak Tepenin Ardı seçilirken bu film aynı zamanda Emin Alper’e en iyi senaryo, Mehmet Özgür’e de en iyi yardımcı erkek oyuncu ödüllerini kazandırdı.

Gecenin en çok ödül alan filmi ise Yeraltı oldu. Zeki Demirkubuz’a en iyi yönetim ve en iyi kurgu ödüllerini kazandıran film aynı zamada en iyi görüntü yönetimi ödülünü de kazandı. Engin Günaydın ve Nihal Yalçın da bu filmdeki çok başarılı performansları ile en iyi erkek oyuncu ve en iyi yardımcı kadın oyuncu seçildiler.

Yılın öne çıkan filmlerinden bir diğeri olan Araf ise Neslihan Atagül’e kazandırdığı en iyi kadın oyuncu ödülü yanında en iyi sanat yönetmini ödülünü de kazandı. Dilan Aksüt ise Lal Gece‘deki başarılı performansı ile Ahmet Uluçay Umut Ödülü’ne layık görüldü.

Sessiz, en iyi kısa film seçilirken Ben Uçtum Sen Kaldın da en iyi belgesel ödülünü aldı.

Gecede Sevin Okyay, Feyzi Tuna, Necla Nazır ve Arif Erkin de onur ödülü aldılar.

Ödüller ile ilgili ufak bir yorum yapmadan geçmeyelim. Ödüller verilmeden kısa bir süre önce kendi favorilerimi yazmıştım. Ödüllerin neredeyse hepsinin benim de istediğim filmlere gitrmesi mutlu etti beni. Özellikle oyuncu ödüllerinde ödüllerle tümüyle hemfikirim. Görünürde hiç politik değilken aslında tümüyle politik olan ve Türkiye’nin şu anki durumunu incelikli ve seyircinin gözüne sokmayan yapısı ile Tepenin Ardı‘nın senaryo ödülü de çok haklıydı. Her ne kadar ben Araf‘ın en iyi film seçilmesini ümit etsem de aynı nedenlerle Tepenin Ardı‘nın bu ödülü almasına da itiraz edecek değilim. Sonuç olarak bu yıl Siyad Ödülleri’nden gayet memnun kaldığımı söyleyebilirim.

İşte ödül kazanan filmlerin tam listesi:

En İyi Film: Tepenin Ardı (Yapımcılar: Emin Alper, Enis Köstepen, Seyfi Teoman)
En İyi Yönetim: Zeki Demirkubuz (Yeraltı)
En İyi Senaryo: Emin Alper (Tepenin Ardı)
Cahide Sonku En İyi Kadın Oyuncu Performansı: Neslihan Atagül (Araf)
En İyi Erkek Oyuncu Performansı: Engin Günaydın (Yeraltı)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Performansı: Nihal Yalçın (Yeraltı)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı: Mehmet Özgür (Tepenin Ardı)
En İyi Müzik: Demir Demirkan,Paolo Potı (Zenne)
En İyi Görüntü Yönetimi: Türksoy Gölebeyi (Yeraltı)
En İyi Kurgu: Zeki Demirkubuz (Yeraltı)
En İyi Sanat Yönetimi: Osman Özcan (Araf)
En İyi Belgesel: Ben Uçtum Sen Kaldın (Yönetmen: Mizgîn Müjde Arslan)
En İyi Kısa Film: Bé Deng/Sessiz (Yönetmen: Rezan Yeşilbaş)
Ahmet Uluçay Umut Ödülü: Dilan Aksüt (Lal Gece)

45. SİYAD Ödülleri Sahiplerini Buluyor

45. Siyad Ödülleri bu gece düzenlenecek olan ödül töreni ile sahiplerini buluyor. Gecede 2012 yılında gösterime giren yerli filmler arasında, Siyad üyesi sinema yazarları tarafından seçilen yılın en iyilerine ödülleri verilecek. Ödüller verilmeden önce adayları bir kez daha hatırlayalım:

En İyi Film: 
Araf (Yapımcılar: Serkan Çakarer, Yeşim Ustaoğlu)
Babamın Sesi (Yapımcı: Özgür Doğan)
Gözetleme Kulesi (Yapımcılar: Nida Karabol Akdeniz, Pelin Esmer, Tolga Esmer)
Tepenin Ardı (Yapımcılar: Emin Alper, Enis Köstepen, Seyfi Teoman)
Yeraltı (Yapımcı:Zeki Demirkubuz)

En İyi Yönetim :
Emin Alper (Tepenin Ardı)
Zeki Demirkubuz (Yeraltı)
Zeynel Doğan, Orhan Eskiköy (Babamın Sesi)
Pelin Esmer (Gözetleme Kulesi)
Yeşim Ustaoğlu (Araf)

En İyi Senaryo:
Emin Alper (Tepenin Ardı)
Zeki Demirkubuz (Yeraltı)
Orhan Eskiköy (Babamın Sesi)
Yeşim Ustaoğlu (Araf)
Çiğdem Vitrinel, Şebnem Vitrinel (Geriye Kalan)

Cahide Sonku En İyi Kadın Oyuncu Performansı:
Neslihan Atagül (Araf)
Devin Özgür Çınar (Geriye Kalan)
Nilay Erdönmez (Gözetleme Kulesi)
Şebnem Hassanısoughı (Geriye Kalan)
Selen Uçer (Can)

En İyi Erkek Oyuncu Performansı:
Engin Günaydın (Yeraltı)
Barış Hacıhan (Araf)
Tamer Levent (Tepenin Ardı)
İlyas Salman (Lal Gece)
Olgun Şimşek (Gözetleme Kulesi)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Performansı:
Laçin Ceylan (Gözetleme Kulesi)
Banu Fotocan (Tepenin Ardı)
Tilbe Saran (Zenne)
Nihal Yalçın (Araf)
Nihal Yalçın (Yeraltı)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı:
Kerem Can (Zenne)
Özcan Deniz (Araf)
Ilgaz Kocatürk (Araf)
Mehmet Özgür (Tepenin Ardı)
Serhat Tutumluer (Yeraltı)

En İyi Müzik:
Volkan Akmehmet, İnanç Şanver (Tepenin Ardı)
Cahit Berkay (Bu Son Olsun)
Demir Demirkan,Paolo Potı (Zenne)
Marc Marder (Araf)
Ulaş Özdemir (Uzun Hikaye)

En İyi Görüntü Yönetimi:
George Chiper (Tepenin Ardı)
Özgür Eken (Gözetleme Kulesi)
Emre Erkmen (Babamın Sesi)
Türksoy Gölebeyi (Yeraltı)
Michael Hammon (Araf)

En İyi Kurgu:
Zeki Demirkubuz (Yeraltı)
Ayhan Ergürsel, Pelin Esmer (Gözetleme Kulesi)
Orhan Eskiköy, Çiçek Kahraman (Babamın Sesi)
Mathilde Muyard, Svetolik Mica Zajc, Naim Kanat (Araf)
Özcan Vardar (Tepenin Ardı)

En İyi Sanat Yönetimi:
Zeki Demirkubuz, Nihan Güneş, Hatip Karabudak (Yeraltı)
Yelkan İşkorkutan, Reza Hemmatırad (Uzun Hikaye)
Osman Özcan (Gözetleme Kulesi)
Osman Özcan (Araf)
Maja Zogg (Zenne)

Ödüller açıklandıktan sonra kazananların kimler olduğunu yine buradan takip edebilirsiniz. Bu arada adaylar arasında kendi favorilerimi de belirtmiş olayım (tahmin olarak değil, ben oy verebilecek olsam kimlere oy verirdim diyerek):

En İyi Film: Araf (Yapımcılar: Serkan Çakarer, Yeşim Ustaoğlu)
En İyi Yönetim: Zeki Demirkubuz (Yeraltı)
En İyi Senaryo: Emin Alper (Tepenin Ardı)
Cahide Sonku En İyi Kadın Oyuncu Performansı: Neslihan Atagül (Araf)
En İyi Erkek Oyuncu Performansı: Engin Günaydın (Yeraltı)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Performansı: Nihal Yalçın (Yeraltı)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı: Mehmet Özgür (Tepenin Ardı)
En İyi Müzik: Demir Demirkan,Paolo Potı (Zenne)
En İyi Görüntü Yönetimi: Türksoy Gölebeyi (Yeraltı)
En İyi Kurgu: Mathilde Muyard, Svetolik Mica Zajc, Naim Kanat (Araf)
En İyi Sanat Yönetimi: Yelkan İşkorkutan, Reza Hemmatırad (Uzun Hikaye)

KuirFest’te Etkinlikler de Rengarenk

madmimibanner

Bu yıl ikincisi 17 – 24 Ocak tarihleri arasında Ankara’da gerçekleşecek olan Pembe Hayat KuirFest’te, film gösterimleri kadar etkinlikler de dikkat çekiyor: 19 Ocak Cumartesi günü ‘Pişman Olanlar’ın gösterimi ardından yapılacak ve cinsiyet inşası sürecini tartışmaya açacak “Cinsiyet İnşa Süreci” paneline trans aktivistler, Belgin Çelik ve Buse Kılıçkaya konuşmacı olarak katılacak; Dünyanın en muhafazakar ülkelerinden biri olan Pakistan’da geçen ‘Saklambaç’ filminin arkasından da yönetmenleri Saadat Munir ve Saad Khan ve yapımcı Christina M. Andersen’in katılımıyla Pakistan’da LGBTT grupların durumunu anlatan bir panel düzenlenecek; Alisa Lebow, Başak Ertür, Defne Tüzün ve Gözde Onaran’ın Bülent Ersoy’un ‘Yüz Karası/Şöhretin Sonu’ adlı filminden yola çıkarak yapacakları “Bülent Ersoy’un Kanunla İmtihanı” başlıklı panel ile, Bülent Ersoy üzerinden bir yakın tarih okuma denemesi yapılacak. Panellerle ilgili detaylı bilgileri aşağıda bulabilirsiniz. SohretinSonu BÜLENT ERSOY’UN KANUNLA İMTİHANI Yargıç: Bülent Ersoy, şimdi seninle bir yargıç gibi değil, bir büyüğün olarak konuşacağım. Londra Brunel Üniversitesi’nden Dr. Alisa Lebow, Londra Üniversitesi Birkbeck Koleji’nde Hukuk Çalışmaları alanında doktorasına devam eden Başak Ertür, Kadir Has Üniversitesi Yeni Medya Bölümü öğretim görevlilerinden Defne Tüzün ve İstanbul’da farklı üniversite ve kurumlarda sinema dersleri veren Gözde Onaran’ın katılımıyla düzenlenecek söyleşide Türkiye LGBTT hareketinin en göz önünde simalarından Bülent Ersoy üzerinden bir yakın tarih okuması denemesi yapılacaktır. Bülent Ersoy’un başrolünde oynadığı yarı otobiyografik Yüz Karası/Şöhretin Sonu filminin yanı sıra Ersoy’un gerçek hayatta mahkeme karşısına çıkaran davalar üzerinden kanun ile ilişkisinin de inceleneceği söyleşide Türkiye’nin kuir tarihinin kayda değer bir kesiti inceleyeceğiz. Tarih: 20.01.2013, Pazar Film Gösterimi: Yüz Karası/Şöhretin Sonu Saat: 15:30 Panel Saat: 17:00 Yer: Cer Modern Alisa Lebow New York’ta doğan Dr. Alisa Lebow, Londra Brunel Üniversitesi’nde Medya Çalışmaları Bölümü’nde öğretim görevlisi olarak çalışıyor. Lebow, araştırmalarını genellikle belgeseller ve son zamanlarda belgeselde siyasi sorunlar konularında yoğunlaştırıyor. Lebow’un “The Cinema of Me” ve “First Person Jewish” kitapları birinci şahıs filmlerde kendiliğin ve öznelliğin temsili konusunun değişik boyutlarını soruşturuyor. Başak Ertür Birkbeck, Londra Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde eleştirel hukuk araştırmaları alanında doktora yapıyor. Komplo Kullanma Kılavuzu ve Müge Gürsoy Sökmen ile birlikte Barbarları Beklerken: Edward W. Said Anısına kitaplarının editörüdür. Sivil bir girişim olan Irak Dünya Mahkemesi’nin New York ve İstanbul oturumlarının düzenlenmesine katkıda bulundu. Defne Tüzün 1998 yılında Boğaziçin Üniversitesi Felsefe Bölümü’nden mezun olan Tüzün, yüksek lisansını Bilgi Üniversitesi’nde film ve televizyon üzerine yaptı; doktorasını Wisconsin-Milwaukee Üniversitesi’nde tamamladı. Araştırma alanları arasında film kuramı ve eleştirisi, psikanalitik kuramlar ve anlatıbilim var. Şu an Kadir Has Üniversitesi’nde Yeni Medya Bölümü’nde tam zamanlı olarak çalışıyor. Gözde Onaran Boğaziçi Universitesi’nde Psikoloji Bölümü’nü bitirdikten sonra New York Üniversitesi’nde (NYU) Medya Çalışmaları ve Film Yapımı üzerine yüksek lisans yaptı. Bir yandan halen Amsterdam School for Cultural Analysis’de (ASCA) doktora eğitimine devam eden Onaran, bir yandan da İstanbul’da farklı üniversite ve kurumlarda sinema dersleri veriyor. 2006 yılından beri Altyazı Aylık Sinema Dergisi’nin Yayın Kurulu üyesi ve yazarıdır. CinsiyetInsaSureci CİNSİYET İNŞA SÜRECİ PANELİ Trans kadınlar bunun hakkında çok konuşur. Öyle misin, böyle mi? Şu kadın ameliyatlı mı, değil mi? Seninkini kim yaptı? Sen kime yaptıracaksın? Bunları çok konuşuruz, tabi işler yolunda giderse. Gitmezse pek bir şeyden konuşmayız. Pembe Hayat KuirFest, “Pişman Olanlar/Regretters” filminin hemen arkasından cinsiyet inşa sürecini tartışmaya açıyor. Tarih: 19.01.2013, Cumartesi Film Gösterimi: Pişman Olanlar Saat: 13:00 Panel Saat: 14:00 Yer: Goethe Institut Ankara Belgin Çelik Lambda İstanbul kurucularından, Pembe Hayat LGBTT Derneği yönetim kurulu üyesi. LGBTT hakları aktivisti, Yeşiller ve Sol gelecek partisi kurucu üyesi, hak ihlalleri raportörü. Buse Kılıçkaya Pembe Hayat LGBTT Derneği kurucu üyesi, aktivist. Pakistan'da Neler Oluyor PAKİSTAN’DA NELER OLUYOR? Dünyanın en muhafazakâr ülkelerinden biri olan Pakistan’da geçen Hide and Seek/Saklambaç filminin arkasından yönetmenleri Saadat Munir ve Saad Khan ve yapımcı Christina M. Andersen’in katılımıyla Pakistan’da LGBTT grupların durumun anlatan bir panel düzenliyoruz. Aşırı islamcı yönetimlerine rağmen umutla var olmaya çalışan LGBTT grupların tecrübelerine kulak veriyoruz. Tarih: 19.01.2013, Cumartesi Film Gösterimi: Saklambaç Saat: 16:00 Panel Saat: 17:00 Yer: Goethe Institut Ankara Christina Andersen MIX Kopenhag LGBTT Film Festivali’nde programcı ve editör olan Andersen, Kopenhag Üniversitesi’nde siyaset bilimi okudu. Saklambaç adlı belgesel filminin yapımcısı. Saadat Munir 1980’de doğan Munir, Avrasya kültürüyle büyüdü. Kopenhag ve Londra’da işletme iletişimi eğitim aldı. Yakın zamanda kurduğu “Madari Films” adlı yapım şirketiyle tarafsız bir şekilde ele alınması gereken özneler üzerinde çalışmayı amaçlıyor. Saad Khan 1989’da Pakistan’da doğan film yapımcısı, Pakistan gibi kapalı bir toplumda az çalışılan dogma, cinsellik ve kültür gibi konular üzerine derinlemesine çalışıyor.

70. Altın Küre Ödülleri Sahiplerini Buldu

70. Altın Küre Ödülleri (Golden Globes) bu gece yapılan ödül töreni ile sahiplerini buldu. Sinema kategorisinde Argo öne çıktı. En iyi drama filmi ödülünü kazanan film, Oscar adayı olamamış Ben Affleck’e en iyi yönetmen ödülü de getirdi (her iki ödüle de katılmadığımı söylemeliyim). Komedi-müzikal filmi dalında ise Les Misérables ipi göğüsledi. Hugh Jackman’ın bu filmdeki rolü ile en iyi erkek oyuncu seçilmesi de ufak çaplı bir sürpriz saylabilirdi (Bradley Cooper’ın daha çok şansı var gibi görülüyordu).

Daniel Day-Lewis, Jessica Chastain, Jennifer Lawrence ve Anne Hathaway’in kazandığı ödüller ise neredeyse banko ödüllerdi (tabiri yerindeyse bilemeyeni dövüyorlardı). Django Unchained‘in en iyi yardımcı erkek oyuncu (Christoph Waltz) ve en iyi senaryo ödülleri filmin sevenlerini sevindirdi. Hatta bir ara acaba en iyi yönetmen ve film ödülleri de gelir mi diye düşündürdü ama olmadı.

Brave en iyi animasyon filmi olarak seçilirken (katılmadığım bir ödül daha, bence Frankenweenie kazanmalıydı), Amour hiç kimseyi şaşırtmadı ve en iyi yabancı film seçildi. Haneke’nin ödülünü Sylvester Stallone ve Arnold Schwarzenegger’in elinden alması gecenin enteresan anlarından biriydi. Life of Pi‘nin en iyi müzik ödülü, müziğin filmle uyumu açısından haklı bir ödüldü. Skyfall da tam bir Bond şarkısı olarak hakettiği ödülü aldı.

Televizyon kategorisine gelirsek, drama dizisi dalında Homeland‘in tartışılmaz bir üstünlüğünü görüyoruz. Geçen yılın iki Altın Küre’sinden sonra bu yıl en iyi drama dizisi, kadın oyuncu ve erkek oyuncu ödüllerini alarak bu kategoriye damgasını vurdu. Komedi dalında ise Girls dizisi ve Lena Durham öne çıktı. Tv filmi olarak Game Change‘in üstünlüğü hissediliyordu. En iyi tv filmi ve kadın oyuncu ödüllerini rahatlıkla kazandı. Ayrıca en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü de aldı.

Gecenin en etkileyici anlarından biri sinemadaki kariyeri dolayısıyla Cecil B. DeMille ödülünü alan Jodie Foster’ın muhteşem konuşmasıydı. 50 yaşında olduğunu hiç çekinmeden söyleyen, yıllardır bu mesleği yaptığını belirten Foster, ünlülerin hayatlarını kameraların önünde yaşamak zorunda olmadıklarından girip, lezbiyenlik meselesine inceden dokunup annesine gönderdiği dokunaklı övgülerle etkileyici bir konuşma yaptı. Belki de gecenin en izlenmeye değer anlarıydı.

İşte o konuşma:

Ödüllerin tam listesine geçmeden önce gecenin sunucuları Tina Fey ve Amy Poehler’ın çok iyi bir iş çıkardıklarını söylemeli. Keşke daha uzun süreleri olsa dedirttiler. Yaptıkları açılışı da paylaşalım (1:55’deki espriye özellikle dikkat):

İşte ödül listesi:

Sinema:

En İyi Film – Drama: Argo
En İyi Kadın Oyuncu – Drama: Jessica Chastain (Zero Dark Thirty)
En İyi Erkek Oyunucu – Drama: Daniel Day-Lewis (Lincoln)
En İyi Film – Komedi ya da Müzikal: Les Misérables
En İyi Kadın Oyuncu – Komedi ya da Müzikal: Jennifer Lawrence (Silver Linings Playbook)
En İyi Erkek Oyuncu – Komedi ya da Müzikal: Hugh Jackman (Les Misérables)
En İyi Yönetmen: Ben Affleck (Argo)
En İyi Animasyon: Brave
En İyi Yabancı Film: Amour
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Anne Hathaway (Les Misérables)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christoph Waltz (Django Unchained)
En İyi Senaryo: Quentin Tarantino (Django Unchained)
En İyi Müzik: Mychael Danna (Life of Pi)
En iyi Şarkı: “Skyfall” söz-müzik: Adele, Paul Epworth (Skyfall)
Cecil B. DeMille Ödülü: Jodie Foster

Televizyon:

En İyi Dizi – Drama: Homeland
En İyi Kadın Oyuncu – Drama Dizisi: Claire Danes (Homeland)
En İyi Erkek Oyuncu – Drama Dizisi: Damian Lewis (Homeland)
En İyi Dizi – Komedi ya da Müzikal: Girls
En İyi Kadın Oyuncu – Komedi ya da Müzikal Dizisi: Lena Dunham (Girls)
En İyi Erkek Oyuncu – Komedi ya da Müzikal Dizisi: Don Cheadle (House of Lies)
En İyi Mini Dizi ya da Tv Filmi: Game Change
En İyi Kadın Oyuncu – Mini Dizi ya da Tv Filmi: Julianne Moore (Game Change)
En İyi Erkek Oyuncu – Mini Dizi ya da Tv Filmi: Kevin Costner (Hatfields & McCoys)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu – Dizi, Mini Dizi ya da Tv Filmi: Maggie Smith (Downton Abbey)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu – Dizi, Mini Dizi ya da Tv Filmi: Ed Harris (Game Change)

Yılın ilk festivali: Pembe Hayat KuirFest

madmimibanner

Pembe Hayat Lezbiyen, Gey, Biseksüel ve Trans (LGBT) Dayanışma Derneği’nin düzenlediği 2. KuirFest, 17-24 Ocak 2013 tarihleri arasında Ankara’da yapılacak. LGBT hakları mücadelesine sanat aracılığıyla ifade alanları yaratmayı amaçlayan festival, Türkiye ve dünya sinemasından LGBT temalı filmlerin yanı sıra, kuir teoriyi tartışmaya açacak paneller ve sıradışı partileriyle Ankaralılarla buluşmaya hazırlanıyor.

Festivalde gösterimlerin Kızılay Büyülü Fener Sineması ve Goethe Enstitüsü’nde yapılacağı KuirFest’te bilet fiyatları; öğrenci 7 TL, tam 10 TL. Biletler 10 Ocak’tan itibaren Büyülü Fener Sineması gişelerinde satışa sunulmaya başlandı.

Ankara’da ilk kez KuirFest’te

Saganak

KuirFest, sıradışı hikâyeleriyle kahkahalara boğan, ağlatan, heyecanlandıran ve isyana çağıran LGBT temalı filmleri bir araya getiriyor. Sundance’ten Berlin’e, dünyanın önemli festivallerinin programlarında yer almış bu filmler Ankara’da ilk kez seyirci karşısına çıkıyor.

Bunlardan, yılın çok sevilen lezbiyen filmi Sağanak (Cloudburst, 2011), Olympia Dukakis ve Brenda Fricker gibi iki usta oyuncuyu bir araya getiriyor. Thom Fitzgerald’ın yönettiği film, 31 yıldır birlikte yaşayan ve zamanla yaşlılığın getirdiği sorunlarla tanışan lezbiyen çift Stella ve Dot’un hikâyesini anlatıyor. Dot’un yaşlılığından kaynaklanan hastalıklar nedeniyle bakım evine kaldırılmak istenmesi ve bunun üzerine Stella’nın sevdiği kadına yıllardır alıştıkları evde bakmak istemesiyle gelişen olaylar onları hiç de istemedikleri bir çözüme götürüyor: Evlilik. Dokunaklı olduğu kadar eğlenceli bir yol filmi de olan Sağanak, Milan, Philadelphia ve San Francisco gey ve lezbiyen filmleri festivallerinde en iyi film seçilmişti.

Isik_Acik_KalsinProgramın bir diğer ‘ilişkiler filmi’ ise Amerikalı bağımsız sinemacı Ira Sachs’tan geliyor. Yılın en iyileri listesinde sıklıkla karşımıza çıkan ve Berlin’de Teddy Ödülü’nü kazanan Işık Açık Kalsın (Keep the Lights On, 2012), 1997 yılında New York’ta başlıyor ve aşık olup birlikte yaşamaya başlayan yönetmen Erik ile avukat Paul’ün uzun süren ilişkilerindeki gelgitleri önümüze seriyor. Işık Açık Kalsın, kişisel bir eşcinsel aşk hikâyesi olmasının yanı sıra, günümüz ilişkilerine, bağlanma ve bağımlılık sorunlarıyla yüzleşme fırsatı da tanıyan etkileyici bir film.

Agir_AblalarFestivalin en keyifli filmlerinden biri olan Ağır Ablalar (Heavy Girls, 2012), ömrünü aynı evde ve hatta aynı yatakta annesiyle birlikte geçirmiş Sven’in, Alzheimer belirtileri gösteren annesine bakıcı olarak gelen Daniel’e aşık olmasını ve bu iki adamın aradıkları şefkati birbirlerinde bulmalarını anlatıyor. Kısalarıyla tanınan Alman yönetmen Axel Ranisch’in ilk uzun filmi olan Ağır Ablalar, hüzünlü ve aynı zamanda neşeli, hafızalardan çıkmayacak komik ve naif bir film.

Ruj_Iziİlk filmi Urban Feel’den (1999) 12 yıl sonra kamera arkasına geçen İsrailli yönetmen Jonathan Sagall’ın ilk gösterimi Berlin’de yapılan filmi Ruj İzi (Lipstikka, 2011), Filistin sorunu ve lezbiyen aşkın iç içe geçtiği psikolojik bir öykü. Kudüs Film Festivali’nde kadın oyuncularına ödül getiren film, Batı Şeria’dan Londra’ya göç etmiş iki genç kadının geride bıraktıklarını sandıkları bir hikâyeyle 15 yıl sonra yüzleşmelerini anlatıyor. Filistin meselesine ve militarizme getirdiği yorumla Berlin’deki ilk gösteriminde övgü toplayan bu lezbiyen aşk hikâyesi, özellikle Nataly Attiya ve Moran Rosenblatt’ın oyunculuklarıyla dikkat çekiyor.

lovely manEndonezya sinemasının üretken isimlerinden Teddy Soeriaatmadja’nın yönettiğiGüzel Babam (Lovely Man, 2011), büyük bir müslüman nüfus barındıran Endonezya’da çekilen ilk trans temalı film olma özelliğini taşıyor. 19 yaşındaki dindar Jahaya’nın babasını bulmak için Cakarta’ya gelişini ve burada tanıştığı trans seks işçisi Ipuy’un babası olduğunu öğrenmesiyle birlikte ikisinin değişen hayatlarını anlatan film, Asya Film Ödülleri’nde Ipuy’u oynayan Donny Damara’ya en iyi oyuncu ödülü getirmişti. Ülkesinde fırtınalar koparan Güzel Babam, Cakarta’nın büyülü atmosferi ve gecelerine getirdiği görsel yorumla övgüyü hak ediyor.

Seks blogger’larından uzaylı lezbiyenlere

Asi_Ve_GencBloklar (Blokes, 2010) adlı kısa filmiyle adından söz ettiren Şilili yönetmen Marialy Rivas’nın ilk uzun metraj filmi Asi ve Genç (Young & Wild, 2012), her daim ilgi çekici bir tema üzerinden ilerliyor: Ergen cinselliği. Sundance’te Dünya Sinema Yazarları Ödülü’nü, San Sebastián’da da büyük ödülü alan film, tutucu Evangelist bir ailede yaşayan ve ailesinin ısrarıyla dini bir televizyon kanalında staj yapmaya başlayan Daniela’nın baskı altında daha da güçlenen cinsel arzularını internet günlüğü aracılığıyla yaşıtlarıyla paylaşmasını anlatıyor.

Uzayli_Lezbiyen_Ruh_Esini_AriyorKuirFest’in en sıradışı filmi ise dünyaya düşen bir uzaylı kadınla utangaç Jane arasındaki aşkı anlatan Uzaylı Lezbiyen Ruh Eşini Arıyor (Codependent Lesbian Space Alien Seeks Same, 2011). Madeleine Olnek’in mezuniyet filmi olan ve ilk gösterimini Sundance’te yapan film, gösterildiği festivallerde heyecanla karşılanmıştı. Bilim kurgu ve komediyi ustaca harmanlayan bu zeki komedi, Siyah Giyen Adamlar’a (Men in Black) da göz kırpıyor.

RegrettersKrakow’da ve İsveç Akademisi Ödülleri’nde en iyi belgesel film seçilen Pişman Olanlar (Regretters, 2010), 60’lı yıllarda cinsiyet değiştirme operasyonu geçiren ve bundan pişmanlık duyan Orlando Fagin ve Mikael Johansson’ın hikâyesini anlatıyor. İsveçli oyun yazarı ve belgesel sinemacı Marcus Lindeen’in yönettiği bu sıradışı film, biri doğduğu cinsiyeti çoktan değiştirmiş, diğeri hala cinsiyet geçişlilik sürecine adım atma aşamasında olan iki trans erkek üzerinden cinsiyet kimliği, baskı ve pişmanlık konularına etkileyici bir yorum getiriyor. Pek çok film festivalinin yanı sıra New York ve Moskova’da müzelerde de gösterilen Pişman Olanlar, güncel sanat meraklılarının kaçırmaması gereken bir çalışma.

Unutulmaz LGBT portreler

VitoJeffrey Schwarz’ın yönettiği, yılın en çok konuşulan belgesellerinden biri olan Vito (2011) ise, Hollywood’un ipliğini pazara çıkaran meşhur Sakıncalı Film Dolabı’nın (The Celluloid Closet) yazarı Vito Russo’nun hayatını konu alıyor. Bu kitapla birlikte Hollywood filmlerinde geylerin temsiline değinen Vito’nun, 1980’lerin her geçen gün daha da muhafazakârlaşan Amerikan toplumuna ve Reagan döneminin zalim AIDS politikalarına karşı direnişte nasıl da önemli bir figür haline geldiğini belgeliyor. Zekâ ve mizahın, yaşama gücü ve yaklaşan ölüme rağmen mücadeleyi asla bırakmayışın, geride kalanlar için bir kara muhafazakar zemine gökkuşağı bayrağını sermeye çalışmanın büyük mücadelesi… Seyirciyi derinden etkileyecek bir hayat hikâyesi…

Audre_Lorde1KuirFest’te tanışacağımız bir diğer etkileyici portre ise Amerika’da siyah feminist hareketin önemli figürlerinden biri olan lezbiyen şair ve yazar Audre Lorde’ye ait. Dagmar Schultz’un yönettiği, Lorde’nin Berlin’e konuk profesör olarak gittiği yılları konu alan Audre Lorde: Berlin Yılları, 1984 – 1992 (Audre Lorde: The Berlin Years 1984 to 1992, 2012), çokkültürlülüğe ve çoksesliliğe inanan bu kadının otoriteye karşı ürettiği sözlerinin ve çalışmalarının Berlin’de yaşayan siyah kadınların hayatlarında nasıl bir devrim yarattığını anlatıyor.

Look at Me AgainClaudia Priscilla ve Kiko Goifman’ın birlikte yönettikleri Bana Bir Daha Bak (Look At Me Again, 2011) ise, Brezilya’nın yüksek sıcaklık, yoksulluk ve aşırı erkek iktidarıyla bilinen kurak bölgelerinin ortasında değişimini sürdüren bir trans erkek olan Syllvio Luccio’nun şaşırtıcı yol hikâyesi. Pek çok paradoks ve gariplikle dolu bu hikâye, annelik ve günümüz aileleri konularını da tartışmaya açıyor.

Marina.AbramovicKuirFest’in merakla beklenen filmlerinden biri de Marina Abramoviç: Sanatçı Aramızda (Marina Abramovic: The Artist Is Present, 2011). Geçen yılın en iyi filmleri listelerinde sıkça karşımıza çıkan bu belgesel, baştan çıkarıcı ve korkusuz sanatçı Marina Abramoviç’in kırk yılı aşan sanatına tanıklık ediyor. Kendi bedenini bir araç olarak kullanan Abramoviç, hayatını tehlikeye atarak kendi sınırlarını araştırıyor, zorluyor ve izleyene meydan okuyan, şaşırtan ve duygulandıran performanslar yaratıyor. Başdöndürücü güzellikte ve sarsıcı bir hüzne sahip bu film, Berlin’in Panorama bölümünde Seyirci Ödülü’nü kazanmıştı.

Ben, Sen, O... Festival’de ayrıca Türkiye’den iki belgesel yer alıyor. Zeynep Oral’ın Adana Altın Koza Film Festivali’nde “En İyi Belgesel” seçilen filmi Ben, Sen, O… (2012) iki trans kadının hayatını izliyor ve hayatta karşılaştıkları baskı, şiddet ve adaletsizlikleri konu alıyor. Veysel Akşahin’in yönettiği Hala (2012) ise, anne ve babasını kaybettikten sonra doğduğu köye dönen eşcinsel bir kadının kendi küçük dünyasında yaşadığı mutluluğu, hayalleri, üzüntüleri ve yalnızlığı anlatıyor.

Kısaca kuir

Mila_CaosKuirFest bu sene de kısa tutkunlarının kaçırmaması gereken filmleri bir araya getiriyor. Hermafrodit bir çocuğun hikayesini anlatan Azize (La Santa), Küba’dan Mila Caos, Kanada’dan Bir Gün Benim De Prensim Gelecek (Some Day My Prince Will Come), Mix Copenhagen’ın en iyi kısa ödülünü kapan Bradley Manning’in Sırları Vardı (Bradley Mannıng Had Secrets), Cannes’dan kısa film dalında Kuir Palmiye ödüllü Bu Bir Kovboy Filmi Değil (It’s Not A Cowboy Movie), Outfest ve Austin gey ve lezbiyen film festivallerinden jüri özel ödülü almış Dol – İlk Doğum Günü (Dol – First Birthday), ödüllü kısa belgesel Harbi Memeler (Butch Tits), Melbourne Kuir Film Festivali’nde yılın en iyi Avustralya kısası seçilen Islahevi (The Wilding) ve İsrail’den Kumdaki Yengeçler (Crabs in the Sand) KuirFest’in kısa programının filmleri…

Etkinlikler de rengarenk

adsızKuirFest’te film gösterimleri kadar etkinlikler de dikkat çekiyor:18 Ocak Cuma günü Pişman Olanlar’ın gösterimi ardından yapılacak ve cinsiyet değiştirme operasyonlarını tartışmaya açacak “Cinsiyet Değiştirme Operasyonları” söyleşisine trans aktivistler, Belgin Çelik ve Buse Kılıçkaya konuşmacı olarak katılacak; Dünyanın en muhafazakar ülkelerinden biri olan Pakistan’da geçen Saklambaç filminin arkasından da yönetmenleri Saadat Munir ve Saad Khan ve yapımcı Christina M. Andersen’in katılımıyla Pakistan’da LGBTT grupların durumunu anlatan bir panel düzenlenecek; Alisa Lebow, Başak Ertür, Defne Tüzün ve Gözde Onaran’ın Bülent Ersoy’un Şöhretin Sonu adlı filminden yola çıkarak yapacakları “Bülent Ersoy’un Kanunla İmtihanı” başlıklı panel ile Bülent Ersoy üzerinden bir yakın tarih okuma denemesi yapılacak. Ayrıca birbirinden ilginç drag şovlara sahne olacak partileriyle KuirFest, Ankaralı sinemaseverlere dolu dolu bir hafta yaşatacak.

Festival programı detaylı olarak festivalin web sitesinden incelenebilir.


Sinema Manyakları, Gezici Festival'i destekliyor.

Kategoriler

Arşiv

Twitter’da ben…

Blog Stats

  • 273.710 hits
Ocak 2013
P S Ç P C C P
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
Sinema Manyakları blog'u Hasan Nadir Derin tarafından hazırlanmaktadır.

%d blogcu bunu beğendi: